Mijn paard heeft het headshakingsyndroom. Ik heb er van alles aan geprobeerd, niets hielp dus er is niets aan te doen. Hij staat nu met vervroegd pensioen op de wei voor zolang dat leefbaar is.

 

Dit was een berichtje dat ik voorbij zag komen op facebook. Er waren ook ontzettend veel reacties in de groep op dit bericht die varieerde van oh, wat verschrikkelijk tot goedbedoelde adviezen over inslapen. Ik hoef je vast niet uit te leggen, dit deed iets met me!
Uit de reacties tussen de eigenaar en alle ‘ervaringsdeskundigen’ viel me iets op. De eigenaresse zelf gaf aan dat haar paard ‘pollenallergie’ heeft en dat ze zich vooral gericht op pollenallergie, het testen van zo’n allergie en daarnaast had ze ook nog zo’n beetje alle middeltjes geprobeerd die er op de markt verkrijgbaar zijn voor pollenallergie dan.

 

Wat me opviel was dat de symptomen waar ze over sprak niet perse gerelateerd zijn aan pollenallergie maar juist ook verwezen naar een andere variant. Ze vertelde namelijk dat haar paard voornamelijk last had met een hoofdstel of halster om, dat het met het rijden of trainen van haar paard nog veel erger was dan in de weide. Ook schudde haar paard het hele jaar door en dus niet alleen in het pollenseizoen. Daarnaast kon ik uit haar verhaal ook opmaken dat haar paard altijd al enorm last heeft gehad van spanning en daardoor zich opkrulde en er dan vervolgens relatief vaak vandoor ging. Aanleuning was altijd al een probleem geweest. Nog weer tientallen reacties verder las ik terug dat haar paard extra grondig was behandeld door de tandarts op een elektrische manier.

 

Ondertussen voelde ik in heel mijn lichaam de weerstand omhoog komen. Maar de reactie van iemand anders met de woorden: “Wij zijn nu eenmaal de ongelukkige die een paard hebben met deze verschrikkelijke aandoening en er is nu eenmaal niets aan te doen behalve ons paard nog zo’n waardig mogelijk leven te bieden” die opmerking die deed t m. Ik had zo graag willen reageren, maar als expert zijnde mag dit niet, want dan wil je alleen maar geld verdienen. Dus ik besloot er een privé bericht aan te wagen.
Het duurde ongeveer een week voordat ze mijn berichtje had gelezen en ik in de gelegenheid was om haar nog wat vragen te stellen. Zo vroeg ik haar wanneer de klachten waren ontstaan, welke symptomen er allemaal waren. En het werd alleen nog maar duidelijker (voor mij dan). Ik vertelde haar over mijn onderzoeken, over alle verschillende vormen en varianten die er bestaan en wat mij opviel uit haar verhaal. In eerste instantie kwamen er voornamelijk wat ja, maars… terug. Ik besloot om het over een iets andere boeg te gooien in de hoop dat ze de kennis dan wel zou kunnen ontvangen. Maar hierop werd niet meer gereageerd.
Pas een goede maand later, nadat ze het hier uitvoerig over had gehad met haar groep ‘ervaringsdeskundige’ en daarmee geen steek verder kwam besloot ze me het voordeel van de twijfel te geven. Ze zei me: Stel dat je gelijk heb, wat kan ik dan nu doen voor mijn paard? Ik vroeg haar hoe lang het was geleden dat haar paard naar de tandarts was geweest. Ze antwoorde: Nu 1,5 jaar want hij doet nu toch niets meer dus dat is niet nodig. Ik vertelde haar waarom dat wel nodig was en dat vooral de methode erg noodzakelijk was omdat dit zou moeten zorgen voor een stabiele basis in de schedel en dus ook onmisbaar voor het zenuwstelsel. Ze was niet direct om, en daarom heb ik haar na het sturen van de contactgegevens van de tandarts die ik haar had aangeraden verder met rust gelaten.
Uiteindelijk weer 4 maanden verder kreeg ik ineens een berichtje. Ze had mijn tandarts er toch bij gehaald en met de extra tekst en uitleg van de tandarts leek ze toch een aantal inzichten te hebben ontvangen over het hoofdschudden van haar paard. Dus ik kijk eerst dit even aan….

 

Nu houd ik me met dit onderwerp op dagelijkse basis bezig, dus om me nu met iedereen te bemoeien en eindeloos te discussiëren daar heb ik helemaal geen tijd voor. Ik liet het maar gaan. Gelukkig was in ieder geval zijn gebit gedaan dat zou het voor dit paard al iets comfortabeler maken. Je kan niet heel de wereld redden, dacht ik nog bij mezelf.
Maar een wonder geschiedde… Weer een berichtje, en dit keer ook een afspraak voor een onderzoek met behandeling. Jawel, de Headshaking Scan stond ingepland. Zo waar een jaar later dan wanneer ik voor het eerst haar berichtje had gelezen. En wat bleek? De klachten van haar paard bleken volkomen te verklaren. Het gebit was te glad gemaakt, de kiezen te kort en daarbij de snijtanden te lang gelaten waardoor het kaakgewricht geen enkele stabiliteit meer had en hierdoor de zenuw was aangetast. De kauwspieren waren enorm strak en bevatten veel atrofie. Haar paard, inmiddels 8 jaar staat er nu heel anders bij.  Doordat het gebit al zoveel mogelijk was geoptimaliseerd kon ik de druk op het hoofd al enorm verminderen en de lichaamssystemen weer aan de praat krijgen waardoor er wat meer ontspanning ontstond, en het lichaam kon gaan beginnen met het herstel. Het paard in kwestie heeft na deze eerste sessie nog een enkele keer geschud. We zijn er nog niet helemaal maar ik verwacht met nog twee vervolgbehandelingen dat we haar paard klachtenvrij hebben.

 

De clue van dit verhaal? Dat het zo ontzettend belangrijk is om echt goed te kijken naar de symptomen en triggers bij het paard. Een stukje logisch nadenken, oorzaak en gevolg. Zodat je je niet blindstaart op één symptoom en je daarmee op de verkeerde variant richt en dus ook nooit een oplossing zult vinden. Er is heel veel mogelijk als je de klachten en symptomen van je paard beter in beeld krijgt.
En ik wil je hier met alle liefde nog meer over leren als jouw paard een headshaker is. In mijn gratis online masterclass ‘Eerste hulp bij Headshaking’ ga ik je meer vertellen over de verschillende vormen en varianten van het headshakingsyndroom en welke symptomen daarbij horen. Je kunt je hier gratis aanmelden.

Mijn expertise ligt bij het behandelen van hoofdpijn bij paarden

Als gespecialiseerd therapeut voor paarden met hoofdpijn (extreme spanning en headshaking) krijg ik bijna dagelijks mailtjes met vragen over dit onderwerp. Als eigenaren me vertellen wat de symptomen zijn bij hun paard en wat ze al allemaal hebben geprobeerd op adviezen van dierenartsen en professionals dan zie ik heel veel dat er gefocust wordt op enkel de symptomen en niet op de oorzaak waardoor alle probeersels enkel gericht zijn op symptoombestrijding en daarom niet of slechts tijdelijk werken.
Ik vind het persoonlijk heel belangrijk om oorzaakgericht te werk te gaan en mijn ‘boerenverstand’ te gebruiken. Het moet logisch zijn vanuit een anatomisch perspectief en dus geen ‘vaag’ verhaal.  Soms is dat best even puzzelen maar door mijn gevoel te volgen, dingen concreet te maken en logisch na te denken wordt die puzzel uiteindelijk steeds gelegd. Belangrijk vind ik goede en vooral heldere communicatie met de eigenaar van het paard en mijn team van specialisten.
Wil jij graag een onderzoek en behandeling voor jouw paard? Ontdek hier welke afspraak het beste bij jullie past. 

Leave a Reply

Your email address will not be published.