"Een lang gekoesterde droom leek uit te komen want eindelijk had ik een echt goed dressuurpaard. Maar deze droom veranderde snel in een grote nachtmerrie. Er was geen land met dit paard te bezeilen, hij was levensgevaarlijk!"

Mijn verhaal

Al jarenlang begaf ik me in de paardenwereld en trainde ik dagelijks allerlei paarden met problemen op een traditionele manier. Ik had geen idee waaruit de problemen voortkwamen en deed eigenlijk aan symptoombestrijding. Ik trainde een oplossing zonder de oorzaak weg te nemen..
Todat mijn lieftallige paard Stratford Z als veulentje in mijn leven kwam en op 3,5 jarige leeftijd het moment kwam dat ik hem zadelmak mocht gaan maken. Liep dat even anders als gepland.. Al tientallen paarden had ik zelf zadelmak gemaakt maar mijn eigen paard lukte me niet.. Hoe frustrerend.. Het feit dat dit mij niet lukte lag helemaal niet aan mijn vaardigheid als trainer maar aan het feit dat ik niet op zoek was naar een oorzaak van het probleem!
DSC_0207x

"Ik had geen idee dat mijn paard dit gedrag vertoonde omdat hij hoofdpijn had!"

Uiteindelijk heb ik met behulp van een professional mijn paard Stratford zadelmak gekregen maar wat bleef was een ‘opstapprobleem.’. Zodra ik mijn voet in de beugel zette spande hij aan en veranderde zijn ogen van bruin naar zwart. Hij leek wel bezeten!  Nog voordat ik goed zat ging ik in rodeo de baan door. Ik heb alles geprobeerd om ervoor te zorgen dat het opstappen enigszins normaal ging. Zo kwam ik van het éne ritueel in het andere en iedere keer kwam het opstapprobleem weer snel terug.

 

Op een gegeven moment name ik hem mee naar een oefenwedstrijd waarbij ik er zo hard afviel dat ik met de ambulance ben afgevoerd. Na een half jaar uit de running te zijn geweest ben ik weer met Stratford aan de slag gegaan. Maar ook nu vertoonde hij nog steeds hetzelfde gedrag. Ik heb allerlei manieren geprobeerd toe te passen maar niets hielp.. Dagelijks werd mij verteld dat dit paard mijn dood zou worden, maar diep van binnen kon ik daar met mijn hoofd niet bij. Iedere dag weer ging ik het gevecht aan om weer op zijn rug te klimmen weliswaar met knikkende knieën maar ik deed het toch.  Wat zo raar was dat als je het gedeelte opstappen had gehad, de rodeo had uitgezeten of weer opnieuw was opgestapt dan kon ik heerlijk met hem trainen! Hij was dan een superfijn paard om te rijden, erg leergierig en zette dan geen stap verkeerd.
Ik besloot om Stratford na te laten kijken in zijn lichaam, want er moest een oorzaak zijn voor zijn gedrag. Ik geloofde nog steeds niet na al die valpartijen en opgelopen letsels dat hij dit express deed.  Zo kwam er een chiropractor, osteopaat, sportmasseur, fysiotherapeut, dierenarts maar geen van allen vond iets in zijn lijf. Ik kreeg keer op keer te horen ‘dit zit tussen z’n oren’… En toen kwam het moment dat ik het echt niet meer wist.. Ik had alles al geprobeerd en nog steeds geen verbetering. Langzaam maar zeker begon ik aan het idee te wennen dat hij echt levensgevaarlijk was en drongen de woorden van alle mensen rondom mij tot me door. Ik besefte dat ik afscheid moest gaan nemen van dit talentvolle dier..

 

Een kennis hoorde mijn probleem aan en vertelde me dat ze misschien wel iemand wist die mij kon helpen, en als dat niet het geval was dat ik dan misschien wat makkelijker afstand kon nemen van hem omdat ik dan echt alles had geprobeerd! Zo gezegd zo gedaan!  Dit was echt het laatste wat ik ging proberen..

 

Daar was het dan een therapeut met een therapievorm waarvan ik de naam echt niet kon onthouden! Maar ze vertelde mij iets wat ik nog niemand had horen zeggen! En mijn opstapprobleem bleek te verklaren!

 

Wat was nu het geval? Zijn linkeroog stond iets naar achteren gedraaid waardoor ik buiten zijn gezichtsveld was tijdens het opstappen en hij mij dus helemaal niet kon zien, dit samen met een dosis hoofdpijn zorgde ervoor dat hij met zijn rechteroog iets boven zich uit zag komen en iets voelde op zijn lichaam wat hij niet goed kon zien.. In combinatie met zijn dominante karakter zorgde dit voor een explosie.

 

Hij was altijd als een elastiekje in zijn lijf, maar na de eerste behandeling kwam er nog meer beweging in zijn lijf. Na een tweede behandeling mocht ik na een paar dagen rust weer opstappen. En dit keer zonder te longeren (wat ik al twee jaar gewend was). Dat was wel even slikken, want eerlijk gezegd had ik niet zoveel vertrouwen meer in hem, en zat de angst er behoorlijk diep in.

 

Ik zette mijn voet in de beugel, zijn hoofd bleef laag.. Ik ging zitten, zijn hoofd bleef laag. Hij bleef keurig stilstaan, ontspannen en knabbelend op het bit. En toen zat ik en dacht ik ‘Oke en nu moet ik nog voorruit’.. Uiteindelijk gaf ik hem hulpen om voorwaarts te gaan en stapte hij rustig weg.

 

Wekenlang heb ik erover gedaan om echt te kunnen geloven dat mijn opstapprobleem weg was! Als sneeuw voor de zon verdwenen! Ook in de training was hij superfijn, fijner als eerst nog! Zo bizar…!

 

Vanaf dat moment wist ik dat dit iets was waar ik iets mee moest doen! Zo kwam ik terecht bij Maureen Rogers. Maureen is de pionier en zij heeft deze behandelmethode van mensen naar paarden vertaald. Al tientallen jaren doet ze overal ter wereld onderzoek naar het paardenlichaam en in het bijzonder de lichaamssystemen.  Haar kennis van het paardenlichaam is immens groot en ik zie het dan ook als een grote eer dat ik van haar mocht en mag leren.

Paardrijden is net als puzzelen!

Eind 2014 heb ik voor mezelf besloten om de stap te gaan maken naar een eigen bedrijf. Een bedrijf waarin ik mijn absolutie passie kon gaan leven. Op 1 januari 2015 startte ik met Ruiterbewust!
Het is mijn absolute missie om dressuurruiters bewust te maken van zichzelf, de invloed die ze hebben op hun paard, en ze inzicht te geven in het welzijn van hun paard! Zo geef ik regelmatig gratis online masterclasses, schrijf ik inspirerende blogs, neem ik leerzame vlogs en tutorials op om deze onmisbare kennis over te brengen.
Het is de kunst om alle ‘puzzelstukjes’ op de plek te krijgen en daarbij help ik je graag! De combinatie van begeleiding voor ruiters en de behandelingen die ik geef zijn hiervoor al meer dan eens waardevol gebleken.
“Mijn paard is soepel, heel erg licht in de hand, bied een mooie verbinding aan en is mooi los door zijn lichaam” stond ik het bericht dat ik laatst van één van mijn klanten kreeg.
17360843_10209136248430818_641155556_n

Ik ben van mening dat het ook anders kan!

Ik ben er absoluut van overtuigt dat geen enkel paard ‘bepaald gedrag vertoont’ zonder reden. Wanneer er gedragsveranderingen plaatsvinden is dit eigenlijk omdat wij, ruiters ons paard niet meer begrijpen. Het is daarom van belang dat we goed kijken naar wat het paard nu eigenlijk aangeeft in plaats van een aanpak met grof geweld.
Heel veel paarden zijn in onbalans en worden daarvoor bestraft, door mijn opleiding bij Maureen Rogers ben ik een volledig andere kijk gaan ontwikkelen op het gebied van training. En door mijn eigen paard Stratford Z heb ik een trainingsmethode kunnen ontwikkelen waarbij het welzijn van het paard centraal staat.
Een voorwaarde die ik stel aan mijn ruiters is een gezond en gebalanceerd paard.
Door ruiter en paard goed te analyseren kan ik zien tegen welke punten mijn leerlingen tijdens de training aanlopen. En daar een passend plan van aanpak bij bedenken. Door mijn leerlingen bewust te maken van de inwerking die ze hebben als ruiter, de knelpunten waar ze tegenaan lopen in de training maar vooral ook het benoemen van positieve punten. Ik leer mijn ruiters niet alleen WAT ze moeten doen, maar ook HOE ze dat moeten doen en vooral WAAROM ze dat moeten doen. Door interactie met mijn ruiters zorg ik ervoor dat mijn uitleg altijd overkomt op de goede manier en dat ze daarbij het juiste gevoel met hun paard ontwikkelen.

Volg Ruiterbewust op facebook